چابهار، گره‌گشای زنجیره تامین کشور در شرایط تحریم؛ ریمدان دروازه نوین تجارت ایران

توسعه ظرفیت‌های بندری، لجستیکی و ترانزیتی چابهار و فعال‌سازی هرچه بیشتر مرز ریمدان بعنوان دروازه نوین تجارت ایران، علاوه‌بر تقویت زنجیره تامین کالا و امنیت اقتصادی کشور، می‌تواند جایگاه کشورمان را به عنوان محور تجارت و ترانزیت منطقه در شرایط تحریم و تحولات بین‌المللی ارتقا دهد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان منطقه آزاد چابهار به نقل از ایرنا، چابهار در سال‌های اخیر از یک بندر مهم تجاری به یکی از کانون‌های راهبردی اقتصاد دریامحور ایران تبدیل شده است؛ منطقه‌ای که به واسطه قرار گرفتن در ساحل دریای عمان و دسترسی مستقیم به آب‌های آزاد اقیانوسی، از ظرفیت‌های کم‌نظیری برای توسعه تجارت، ترانزیت، صادرات، سرمایه‌گذاری و اتصال اقتصاد ایران به بازارهای منطقه‌ای و جهانی برخوردار است.وجود بندر شهید بهشتی، دسترسی به کریدورهای بین‌المللی شمال ـ جنوب و شرق ـ غرب، همجواری با کشورهای پاکستان، افغانستان، هند و کشورهای آسیای میانه، ظرفیت‌های گسترده‌ای را برای تبدیل چابهار به هاب لجستیکی و تجاری کشور فراهم کرده است.در کنار این مزیت‌ها، توسعه صنایع پتروشیمی، فولاد، شیلات، صنایع معدنی، فرآوری و بسته‌بندی کالا، انبارداری، خدمات بندری و حمل‌ونقل ترکیبی، جایگاه منطقه آزاد چابهار را در معادلات اقتصادی کشور بیش از گذشته تقویت کرده است.چابهار؛ بازوی اقتصاد ایران در شرایط تحریمکارشناسان اقتصادی معتقدند در شرایطی که تحریم‌ها، تنش‌های منطقه‌ای و اختلال در برخی مسیرهای تجاری بین‌المللی، اهمیت تنوع‌بخشی به مسیرهای تامین کالا و تجارت خارجی را دوچندان کرده است، چابهار می‌تواند به عنوان یکی از مهم‌ترین نقاط اتکای اقتصاد ملی در حوزه تامین کالاهای اساسی، مواد اولیه صنایع، توسعه صادرات غیرنفتی و گسترش مبادلات منطقه‌ای ایفای نقش کند.در این میان، مرز ریمدان به عنوان نزدیک‌ترین و مهم‌ترین گذرگاه رسمی ایران با پاکستان در جنوب شرق کشور، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطب‌های تجارت و ترانزیت منطقه را دارد؛ ظرفیتی که می‌تواند ضمن افزایش حجم مبادلات اقتصادی دو کشور، زمینه رونق سرمایه‌گذاری، توسعه اشتغال، تقویت کریدورهای شرقی و افزایش تاب‌آوری اقتصادی کشور را فراهم سازد.مرز ریمدان در شهرستان دشتیاری به عنوان یکی از راهبردی‌ترین گذرگاه‌های جنوب شرق کشور، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطب‌های مهم تجارت و ترانزیت ایران با شبه‌قاره هند را دارد.این مرز به دلیل قرار گرفتن در کوتاه‌ترین مسیر زمینی ارتباطی ایران با ایالت‌های جنوبی پاکستان، از جایگاه ویژه‌ای در توسعه مبادلات اقتصادی، بازرگانی و حمل‌ونقل منطقه‌ای برخوردار است.اهمیت ریمدان تنها به موقعیت مرزی آن محدود نمی‌شود؛ این گذرگاه در پهنه‌ای قرار گرفته که کشورهای پاکستان، هند و چین در دو سوی ارتباطات تجاری آن قرار دارند؛ سه کشوری که در مجموع بیش از 37 درصد جمعیت جهان را در خود جای داده‌اند و از بزرگ‌ترین بازارهای مصرفی و تولیدی دنیا به شمار می‌روند.همین مزیت جغرافیایی، ریمدان را به یکی از ارزشمندترین نقاط اتصال ایران به بازارهای آسیایی تبدیل کرده است.کارشناسان حوزه تجارت معتقدند توسعه زیرساخت‌های این مرز می‌تواند زمینه‌ساز افزایش صادرات غیرنفتی، رونق تجارت مرزی، توسعه کریدورهای شرقی و تقویت جایگاه ایران در زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای و بین‌المللی شود.اهمیت این منطقه زمانی دوچندان می‌شود که بدانیم با مصوبه مجلس شورای اسلامی در سال 1398، محدوده منفصله ریمدان با وسعت پنج هزار هکتار نیز به منطقه آزاد چابهار الحاق شد؛ اقدامی که با هدف تقویت پیوندهای تجاری ایران با پاکستان، توسعه اقتصاد مرزی و بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های ترانزیتی جنوب شرق کشور صورت گرفت.امروز منطقه آزاد چابهار با وسعت بیش از 82 هزار هکتار، برخورداری از بندرهای شهید بهشتی و شهید کلانتری، دسترسی مستقیم به آب‌های آزاد اقیانوسی، ظرفیت‌های گسترده صنعتی، پتروشیمی، معدنی، شیلاتی، لجستیکی و تجاری و همچنین اتصال به مرز راهبردی ریمدان، به یکی از مهم‌ترین پیشران‌های اقتصاد دریامحور کشور تبدیل شده است؛ ظرفیتی که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در توسعه تجارت خارجی، افزایش صادرات، جذب سرمایه‌گذاری، ایجاد اشتغال و ارتقای جایگاه ایران در کریدورهای بین‌المللی ایفا کند.در چنین شرایطی، توسعه چابهار و فعال‌سازی ظرفیت‌های مرز ریمدان تنها یک برنامه منطقه‌ای نیست، بلکه بخشی از راهبرد ملی برای افزایش تاب‌آوری اقتصادی، تنوع‌بخشی به مسیرهای تأمین کالا و تقویت نقش ایران در تجارت و ترانزیت منطقه‌ای و جهانی به شمار می‌رود.